Humanitiken Institut af Koniglich Unifersitat af di Wißenskaften
Forlektur an di Konigreich af Voxland Rekt
Meine Damenes ans Heeres,
Akademiske Freuides,
jako twórczyni prawa zarówno sarmackiego, leockiego jak i voxlandzkiego dane mi było poznać różne szkoły tworzenia aktów prawnych, spotkać różniące się od siebie struktury, a także wyłapać podstawowe błędy dotyczące poprawnego oraz ujednoliconego sposobu ich zapisywania. Jako Minister spraw wewnętrznych Księstwa Sarmacji wydałam poradnik, który poruszał tematykę publikacji aktów prawnych. Co prawda skupia się on w większości na funkcjonowaniu Dziennika Praw, ale pod koniec posiada poradnik dla nowych i niedoświadczonych z prawem osób. Ostatecznie nie każdy kto decyduje się wybrać ścieżkę prawodawcy jest od razu alfą i omegą w tym temacie oraz posiada pełną wiedzę na temat choćby budowy aktu prawnego, jego struktury i elementów.
Prawo sarmackie funkcjonuje w wydaniu realnym jeśli mogę to tak nazwać. Znaczy to tyle, że stosuje się bardzo mocno do zasad przyjętych w realu, gdy chodzi o kwestie związane z uchwalaniem prawa. Choć trzeba nadmienić, że przed moimi poprawkami niektóre z aktów miały złą strukturę, której aktualnie urzędujący posłowie, Marszałek oraz inne osoby, które powinny być poprawnością uchwalanego tekstu zainteresowane, nie zauważyły. Oczywiście to nie jest przytyk bo tak jak w ostatnim zdaniu poprzedniego akapitu zaznaczyłam - nie każdy jest od razu alfą i omegą. Sama tej wiedzy również nie posiadałam od razu. Dopiero zadania, które miałam ustawowo przykazane uczyły mnie, co i jak. No i oczywiście największa encyklopedia reala czyli internet i jego obszerne zasoby wiedzy. Ad rem jednakże. Tak jak stwierdziłam u początku tego akapitu prawo sarmackie jest bardzo mocno bazujące na realowej szkole tworzenia prawa. Posiada ono wszelkie definicje, zasady postępowania etc. etc.. Jest więc przyjmijmy dla rozróżnienia od innych przykładów - sformalizowane.
Prawodawsto leockie jest chyba pierwszą próbą odejścia od sarmackiej praktyki prawnej. Uproszczenie struktury aktów prawnych, uogólnienie ich, bazowanie na prostocie przekazu oraz idei Rozumu i Godności Mikronauty w przypadku tworzenia nowego prawa. Znaczy to tyle, że zniknęły znane z Sarmacji definicje, wprowadzenia skrótowców, zasady postępowania względem nowelizacji, uchylania etc.. Sama ustawa zasadnicza1 zwykło się przyjmować jest ogólna, czyni to choćby Sarmacja, która idzie w pełną redakcję tekstu czyli podział na rozdziały -> artykuły -> ustępy -> punkty -> litery. Leocja zaś utrzymuje względną prostotę zaczynając od artykułów, a na punktach maksymalnie kończąc. Wyróżnikiem prawnym w systemie leockim, który polega na jak największym uproszczeniu i uogólnieniu prawa, mając przy tym zaufanie do do mieszkańców, że nie będą przepisów tych nadwyrężać, wymuszając dokładniejsze definicje, które przeczą idei przewodniej, są akty prawne Gwardii Palatynatu Leocji, które dochodzą aż do liter i są tak naprawdę połączeniem szkoły leockiej z sarmacką. Pierwszą można nazwać uproszczoną, drugą natomiast jak wcześniej wspomniałam sformalizowaną. Ich mieszanka polega na balansowaniu pomiędzy uogólnieniem i jak największą prostotą przekazu, a potrzebie definicji niektórych elementów lub sprecyzowania. Z tego też sposobu, który wyszedł spod moich palców narodził się styl, który nazwę voxlandzkim.
Styl voxlandzki jest zauważalny zarówno w aktach prawnych dotyczących funkcjonowania Gwardii Palatynatu Leocji, jak i samego prawa voxlandzkiego. Gdzie można tam ustawodawca pozwala sobie na uogólnienie czy też uproszczenie zagadnienia. Zdarzają się jednak przypadki, w których decyduje się on na zdefiniowanie lub szersze opisanie czynności prawnej, działania prawa w określonych przypadkach. Podkreślam słowo określonych, albowiem wyróżnia ono znacząco styl voxlandzki na tle wcześniej przedstawianego uproszczonego, który wyzbywa się potrzeby dosadnego lub dokładnego opisania sytuacji, która może mieć miejsce. Same akty potrafią być rozbudowane przez taki mechanizm, co prowadzi do pytania - Gdzie stawiamy kropkę lub znak równości?. Odpowiedź na nie brzmi następująco, kropkę stawiamy w momencie, gdy prawo staje się zbyt zawiłe, zapobiegamy dzięki temu postawieniu znaku równości ze stylem sformalizowanym. Potrzebny jest balans, wyczucie. Prawo voxlandzkie nie bez powodu cały czas przechodzi bardziej lub mniej poważne reformy, posiada nowe struktury i zasady redakcji. Niektóre elementy są nazbyt rozbudowane, inne są zbyt ogólne i często pozostawiają dużo miejsca do interpretacji. Prawdą jest, że tak naprawdę, co nie jest napisane to może być przez Monarchę zdziałane, ale by nie wchodzić tutaj na aż zbytnią ścieżkę ograniczenia inicjatywy obywatelskiej oraz by zachować też schludność prawa, należy wykonać krok reformatorski. Zwykle ma on w zwyczaju większe rozpisanie danej sytuacji lub przeniesienie źródła na niższy lub wyższy rangą dokument. Stwierdzić więc należy, że choć prawodawstwo voxlandzkie wydawać się może chaotyczne to jest ono uporządkowanym chaosem. Ciągłą próbą balansowania na granicy niedopowiedzeń, a za zbyt mocną precyzją.
Ostatnim zagadnieniem, które chciałabym poruszyć w tej lekturze jest sposób redakcji oraz struktura aktu prawnego w Królestwie Voxlandu. Otóż Akty Królewskie będące odpowiednikiem ustaw zasadniczych oraz mające najwyższe miejsce w hierarchii prawnej dzielą się na artykuły, nie istnieje podział na rozdziały, a następnie dalsze jednostki redakcyjne. Początek daje artykuł, po którym następuje ustęp, punkt, litera, tiret, podwójny tiret. Dekrety Królewskie zaczynają się od artykułów, następnie mają punkty zamiast ustępów. Postanowienia mogą być bez jednostek redakcyjnych w przypadku np. nadania obywatelstwa, wyróżnienia odznaczeniem. Jednak w przypadku szerszego opisania sytuacji używa się artykułów dzielonych na ustępy, a następnie punkty. Rozporządzenia zaś zamiast artykułów stosują paragrafy jako podstawową jednostkę redakcyjną. Później następuje podział na ustępy, punkty, litery, itd.. Uchwały Konighaus posiadają strukturę taką jak Akty i Postanowienia.
Technologiczna uwaga - paragrafy zapisujemy poprzez kombinację Alt+21 (klawiatury numerycznej). Natomiast uwaga następna - obecnie występują różnice w strukturze Dekretów, Postanowień, Rozporządzeń i Uchwały, jednak w momencie ich przenoszenia do Monitora Voxlandzkiego wszelkie pomyłki będą poprawione.
Na sam koniec chciałabym zwrócić uwagę na znaki przy jednostkach redakcyjnych. Podam przykład rozbudowanego do maksimum aktu prawnego, posługującego się artykułami jako jednostkami podstawowymi.
1 Ustawa zasadnicza - inaczej konstytucja, Akt Królewski, główny akt prawny dający podwaliny dla dalszego systemu prawnego. Fundament państwa.
2 Artykuły zawsze używają cyfr rzymskich, oprócz tego mogą posiadać tytuły, które sygnalizują poruszaną przez nie treść. Podobnie jest z paragrafami - w prawodawstwie voxlandzkim używa się cyfr rzymskich przy paragrafach jako podstawowych jednostkach redakcyjnych. Również mogą zawierać tytuł.
Prawo sarmackie funkcjonuje w wydaniu realnym jeśli mogę to tak nazwać. Znaczy to tyle, że stosuje się bardzo mocno do zasad przyjętych w realu, gdy chodzi o kwestie związane z uchwalaniem prawa. Choć trzeba nadmienić, że przed moimi poprawkami niektóre z aktów miały złą strukturę, której aktualnie urzędujący posłowie, Marszałek oraz inne osoby, które powinny być poprawnością uchwalanego tekstu zainteresowane, nie zauważyły. Oczywiście to nie jest przytyk bo tak jak w ostatnim zdaniu poprzedniego akapitu zaznaczyłam - nie każdy jest od razu alfą i omegą. Sama tej wiedzy również nie posiadałam od razu. Dopiero zadania, które miałam ustawowo przykazane uczyły mnie, co i jak. No i oczywiście największa encyklopedia reala czyli internet i jego obszerne zasoby wiedzy. Ad rem jednakże. Tak jak stwierdziłam u początku tego akapitu prawo sarmackie jest bardzo mocno bazujące na realowej szkole tworzenia prawa. Posiada ono wszelkie definicje, zasady postępowania etc. etc.. Jest więc przyjmijmy dla rozróżnienia od innych przykładów - sformalizowane.
Prawodawsto leockie jest chyba pierwszą próbą odejścia od sarmackiej praktyki prawnej. Uproszczenie struktury aktów prawnych, uogólnienie ich, bazowanie na prostocie przekazu oraz idei Rozumu i Godności Mikronauty w przypadku tworzenia nowego prawa. Znaczy to tyle, że zniknęły znane z Sarmacji definicje, wprowadzenia skrótowców, zasady postępowania względem nowelizacji, uchylania etc.. Sama ustawa zasadnicza1 zwykło się przyjmować jest ogólna, czyni to choćby Sarmacja, która idzie w pełną redakcję tekstu czyli podział na rozdziały -> artykuły -> ustępy -> punkty -> litery. Leocja zaś utrzymuje względną prostotę zaczynając od artykułów, a na punktach maksymalnie kończąc. Wyróżnikiem prawnym w systemie leockim, który polega na jak największym uproszczeniu i uogólnieniu prawa, mając przy tym zaufanie do do mieszkańców, że nie będą przepisów tych nadwyrężać, wymuszając dokładniejsze definicje, które przeczą idei przewodniej, są akty prawne Gwardii Palatynatu Leocji, które dochodzą aż do liter i są tak naprawdę połączeniem szkoły leockiej z sarmacką. Pierwszą można nazwać uproszczoną, drugą natomiast jak wcześniej wspomniałam sformalizowaną. Ich mieszanka polega na balansowaniu pomiędzy uogólnieniem i jak największą prostotą przekazu, a potrzebie definicji niektórych elementów lub sprecyzowania. Z tego też sposobu, który wyszedł spod moich palców narodził się styl, który nazwę voxlandzkim.
Styl voxlandzki jest zauważalny zarówno w aktach prawnych dotyczących funkcjonowania Gwardii Palatynatu Leocji, jak i samego prawa voxlandzkiego. Gdzie można tam ustawodawca pozwala sobie na uogólnienie czy też uproszczenie zagadnienia. Zdarzają się jednak przypadki, w których decyduje się on na zdefiniowanie lub szersze opisanie czynności prawnej, działania prawa w określonych przypadkach. Podkreślam słowo określonych, albowiem wyróżnia ono znacząco styl voxlandzki na tle wcześniej przedstawianego uproszczonego, który wyzbywa się potrzeby dosadnego lub dokładnego opisania sytuacji, która może mieć miejsce. Same akty potrafią być rozbudowane przez taki mechanizm, co prowadzi do pytania - Gdzie stawiamy kropkę lub znak równości?. Odpowiedź na nie brzmi następująco, kropkę stawiamy w momencie, gdy prawo staje się zbyt zawiłe, zapobiegamy dzięki temu postawieniu znaku równości ze stylem sformalizowanym. Potrzebny jest balans, wyczucie. Prawo voxlandzkie nie bez powodu cały czas przechodzi bardziej lub mniej poważne reformy, posiada nowe struktury i zasady redakcji. Niektóre elementy są nazbyt rozbudowane, inne są zbyt ogólne i często pozostawiają dużo miejsca do interpretacji. Prawdą jest, że tak naprawdę, co nie jest napisane to może być przez Monarchę zdziałane, ale by nie wchodzić tutaj na aż zbytnią ścieżkę ograniczenia inicjatywy obywatelskiej oraz by zachować też schludność prawa, należy wykonać krok reformatorski. Zwykle ma on w zwyczaju większe rozpisanie danej sytuacji lub przeniesienie źródła na niższy lub wyższy rangą dokument. Stwierdzić więc należy, że choć prawodawstwo voxlandzkie wydawać się może chaotyczne to jest ono uporządkowanym chaosem. Ciągłą próbą balansowania na granicy niedopowiedzeń, a za zbyt mocną precyzją.
Ostatnim zagadnieniem, które chciałabym poruszyć w tej lekturze jest sposób redakcji oraz struktura aktu prawnego w Królestwie Voxlandu. Otóż Akty Królewskie będące odpowiednikiem ustaw zasadniczych oraz mające najwyższe miejsce w hierarchii prawnej dzielą się na artykuły, nie istnieje podział na rozdziały, a następnie dalsze jednostki redakcyjne. Początek daje artykuł, po którym następuje ustęp, punkt, litera, tiret, podwójny tiret. Dekrety Królewskie zaczynają się od artykułów, następnie mają punkty zamiast ustępów. Postanowienia mogą być bez jednostek redakcyjnych w przypadku np. nadania obywatelstwa, wyróżnienia odznaczeniem. Jednak w przypadku szerszego opisania sytuacji używa się artykułów dzielonych na ustępy, a następnie punkty. Rozporządzenia zaś zamiast artykułów stosują paragrafy jako podstawową jednostkę redakcyjną. Później następuje podział na ustępy, punkty, litery, itd.. Uchwały Konighaus posiadają strukturę taką jak Akty i Postanowienia.
Technologiczna uwaga - paragrafy zapisujemy poprzez kombinację Alt+21 (klawiatury numerycznej). Natomiast uwaga następna - obecnie występują różnice w strukturze Dekretów, Postanowień, Rozporządzeń i Uchwały, jednak w momencie ich przenoszenia do Monitora Voxlandzkiego wszelkie pomyłki będą poprawione.
Na sam koniec chciałabym zwrócić uwagę na znaki przy jednostkach redakcyjnych. Podam przykład rozbudowanego do maksimum aktu prawnego, posługującego się artykułami jako jednostkami podstawowymi.
Zwróćmy tutaj uwagę na brak nawiasów przy punktach i literach. Podobnie byłoby w przypadku paragrafów. Ważnym też jest znak interpunkcyjny w wyliczaniu - średnik, przy ostatnim punkcie, literze - kropka. Nie występuje tutaj podział na przecinki, który można spotkać w prawodawstwie realowym.Art. I.2
- Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit.
- Curabitur molestie condimentum tortor sed imperdiet.
- Praesent nec faucibus nisi;
- Vestibulum tempor dui et luctus ultrices;
- In hac habitasse platea dictumst;
- Donec dapibus tortor metus;
- Aenean rutrum nulla vitae quam efficitur, id venenatis mauris imperdiet.
- Vivamus tincidunt lorem in eros rhoncus, fermentum vehicula turpis lobortis.
- Donec sed felis eget orci convallis congue et quis nisl.
- Sed lectus mauris, fringilla nec tincidunt non, vestibulum eget ex.
1 Ustawa zasadnicza - inaczej konstytucja, Akt Królewski, główny akt prawny dający podwaliny dla dalszego systemu prawnego. Fundament państwa.
2 Artykuły zawsze używają cyfr rzymskich, oprócz tego mogą posiadać tytuły, które sygnalizują poruszaną przez nie treść. Podobnie jest z paragrafami - w prawodawstwie voxlandzkim używa się cyfr rzymskich przy paragrafach jako podstawowych jednostkach redakcyjnych. Również mogą zawierać tytuł.
Humanitiken Institut Direktor mgr net. Anastasia Windsachen
