Mijała kolejna godzina jak samolot państwowy Księstwa Sarmacji przemierzał przestworza mikronacyjnego nieba. Maszyna z każdą minutą była coraz bliżej kresu swej wędrówki.

„Wasza Książęca Mość, Wasza Książęca Wysokość, Szanowni Państwo – właśnie dostaliśmy od voxlandzkich służb pozwolenie na lądowanie. Za parę chwil dotkniemy płyty lotniska Vox-Baugenoff.” — Rzekł przez mikrofon pełen powagi główny kapitan książęcej maszyny. W tym czasie Książę udał się do swojej garderoby, aby poprawić nieco swój strój, a Księżna — przysłowiowo przypudrować nosek. Wśród pozostałych członków załogi panowała luźna atmosfera. Wszakże kilka lat temu gościli na tej ziemi, lecz wówczas w Cesarstwie Insulii.

Z kolei na dole panowała atmosfera przejęcia. Udekorowane i przeczesane przez służby wiele razy lotnisko Vox-Baugenoff oczekiwało sarmackiej delegacji. Na miejscu pojawili się już oficjele gotowi na powitanie książęcej pary, a limuzyny i kolumna starannie przygotowanych pojazdów czekały już w gotowości.

Nie minęło nawet dziesięć sekund wpół do trzynastej jak samolot dotknął płyty lotniska i rozpoczął lądowanie. Zgromadzonym na lotnisku wyłoniła się potężna maszyna z sarmackim herbem na skrzydle, eskortowana przez służby lotniska, która zbliżała się do dedykowanego terminala.

Samolot stanął i powoli gasły jego silniki. Pracownicy lotniska podstawili schody, a drzwi maszyny otworzyły się. Minęło kilka minut nim służby upewniły się, że wszystko jest w najlepszym porządku. Ekscytacja w atmosferze stawała się wręcz wyczuwalna.

Nagle w drzwiach maszyny pojawił się Jego Książęca Mość Arkadiusz Maksymilian, książę Sarmacji, a u jego prawego boku — Jej Książęca Wysokość, Fatima Popow-Chojnacka, księżna małżonka. Machnięciem dłoni pozdrowili oni zgromadzonych, po czym rozpoczęli powolne schodzenie na płytę lotniska. Kurtuazyjne powitanie monarszej parze zgotowali voxlandscy przedstawiciele. „Nawet nie szarpało” — odpowiedział Książę na pytanie o przebieg podróży.

Nim fotoreporterzy zdążyli zapełnić kartę pamięci z powitania na lotnisku to Książę wraz z Księżną wsiedli do sarmackiego samochodu tzw. książęcego czołgu i w kolumnie innych pojazdów udali się, aby realizować pierwsze punkty programu. Oficjalna wizyta w Voxlandzie — rozpoczęła się.

Zamknięte drzwi w samolotowej salonce książęcej pary symbolizowały początek podróży. Ich Moście zajęli swoje miejsca w fotelach i ostatni raz pozdrowili zgromadzonych na płycie lotniska. Maszyna uruchomiła swoje silniki, a po kilku minutach — zaczęła kołować. Gdy piloci ustawili ją na wprost pasa startowego padł komunikat o rozpoczęciu odlotu. Wtedy samolot gwałtownie przyspieszył i wzbił się w powietrze niektórym zaciskając uszy, a niektórych pozostawiając z zawrotem głowy. Wizyta w Królestwie Voxlandu — zakończona, a droga powrotna — rozpoczęta.